Je kind zit vast en jij kijkt toe: ‘Het is geen luiheid, het is kortsluiting’

Je ziet het aan de eettafel. Je ziet het aan hoe ze naar hun telefoon staren. Je kind is tussen de 18 en 25, de wereld ligt open, maar er gebeurt niets. Of nou ja, er gebeurt van alles, maar vooral in dat hoofd. Chaos. Twijfel. Een blok beton in hun maag bij de gedachte aan de toekomst.

Als ouder sta je aan de zijlijn. Je wilt duwen, trekken of adviseren, maar alles lijkt te landen als kritiek. We spraken met Johan Groenewegen van Dream Academy over wat er écht speelt bij deze generatie.

Johan, veel ouders zien hun kind ‘vastlopen’. Wat gebeurt daar binnenin? "Het is vaak pure kortsluiting. Wij noemen het soms keuzestress, maar dat dekt de lading niet. Het is de angst dat elke keuze die ze nu maken, de rest van hun leven bepaalt. Die druk is gigantisch. Ze willen het zó goed doen, dat ze bevriezen. Dan doen ze liever even helemaal niets meer. Dat ziet er van buitenaf uit als passiviteit of luiheid, maar van binnen is het een storm."

Is dat die chaos waar je het vaak over hebt? "Precies. Hun hoofd zit vol met 'moetjes' en stemmen van buitenaf. Social media, vrienden, de verwachtingen van thuis. Ze horen hun eigen stem niet meer. Ze weten niet meer wat van hen is en wat van de wereld is. Dat zorgt voor een enorm gevoel van onzekerheid. Ze zijn de regie kwijt."

Wat doe jij anders dan een standaard loopbaanadviseur? "Ik begin niet bij de vacatures of de studiegidsen. Dat is pleisters plakken op een houten been. We gaan eerst die ruis weghalen. De mentale blokkades opruimen. Waar komt die angst vandaan? Waarom mag je geen fouten maken van jezelf? Als die mist in het hoofd optrekt, komt de richting vanzelf. Je kunt pas sturen als je ziet waar je rijdt."

Wat is het resultaat na een traject? "Rust. Dat is het eerste wat ouders merken. De sfeer in huis verandert. Je kind wordt vrolijker en communiceert meer omdat die interne strijd is gestaakt. Ze durven weer een stap te zetten, ook al is het een kleine. Het zelfvertrouwen groeit niet door succes, maar door het besef dat je een verkeerde keuze kunt overleven."

Heb je een tip voor de ouders die dit lezen? "Stop met oplossingen aandragen. Hoe goed bedoeld ook, het vergroot de druk. Erken dat het even zwaar is in dat hoofd. Dat geeft ruimte."

Wil je meer weten over de aanpak van Johan over jongeren en mentale rust?